Categorie: Protocol

API

API, of een Application Programming Interface, is de softwarelaag die ervoor zorgt dat verschillende software-omgevingen met elkaar kunnen communiceren.  Een API definieert hoe er toegang kan verkregen worden tot een software-omgeving om (extra) functies te bouwen in een andere omgeving.  Door een API is het mogelijk om gegevens aan te spreken en zo bijvoorbeeld een zoek- en/of presentatie-omgeving te bouwen op een databank.
De code om gegevens van een databank of website te integreren op een andere website is één van de essenties van web2.0.  Een API is benaderbaar via methoden als SOAP, RSS, of XML/RPC.  Het formaat dat teruggestuurd wordt kan bijvoorbeeld XML of JSON zijn.
Door publieke API’s op het web is het mogelijk om nieuwe webpagina’s te ontwikkelen die gegevens van diverse webbronnen combineren in een mashup.


SRU

SRU, of Search and Retrieval via URL is een XML-gebaseerde standaard waarbij het zoeken en ophalen van metadata worden afgehandeld via het HTTP- of webprotocol.   SRU zet de kennis en ervaring van Z39.50 om naar een webomgeving.  Bij SRU wordt HTTP als transportmedium voor de data gebruikt.  De vraagstelling (query) wordt als een URL verstuurd, er wordt een XML-bestand via HTTP in een webpagina teruggestuurd.
Meer informatie over SRU

Z39.50

Z39.50 is een protocol van NISO waar in een standaard vastgelegd is hoe een client (zoekinterface) kan communiceren met een server (gegevensdatabank) voor het ophalen van data. Een client die het Z39.50 protocol ondersteunt en communiceert met een Z39.50 server kan in de externe databank gegevens zoeken, vinden en overhalen. Als de client deel is van een client-server-applicatie betekent dit dat de gegevens uit de verwijderde server (met een on-the-fly conversie) kunnen geïmporteerd worden in de eigen databank. Z39.50 wordt in bibliotheken gebruikt voor kopieercatalografie waarbij titelbeschrijvingen uit een externe databank overgehaald worden naar de eigen catalogus. Een andere toepassing van Z39.50 in bibliotheekcontext is het gedistribueerd zoeken, waarbij er via de internetbrowser (client) vanaf 1 zoekadres met 1 zoekvraag in verschillende databanken (servers) tegelijk gezocht wordt. Het resultaat is in dat geval een overzichtspagina van zoekresultaten verdeeld per bron waarin gezocht werd.
Z39.50 is een relatief oude standaard die door de Library of Congress ontwikkeld werd voordat er sprake was van XML en webservices. De standaard is ingehaald door de modernere varianten SRU en SRW.
Meer informatie over Z39.50.

RSS

RSS, staat voor  Really Simple Syndication , ook wel Rich Site Summary of RDF Site Summary genoemd.  Het is een toepassing van de opmaaktaal XML waarmee een RSS-gebruiker op eenvoudig wijze vernieuwingen op websites kan volgen.  Met een RSS-lezer (reader) kan je je abonneren op websites die RSS ondersteunen. RSS-lezers zijn gratis verkrijgbaar en ook ingebouwd in recente versies van internetbrowsers.  Eens je gekozen hebt met welke RSS-lezer je vernieuwingen op websites zult opvolgen is het een kwestie van de websites toe te voegen aan de RSS-lezer.  Als de website RSS ondersteunt zal de lezer het stukje software herkennen waar de vernieuwingen gelogd worden in één of meerdere online feeds.  Als de feeds toegevoegd zijn krijg je bij het openen van de lezer per website de recente toevoegingen te zien.
Bij het toevoegen van een website die RSS ondersteunt is het ook mogelijk om diepere linken dan de homepagina toe te voegen.  Daardoor kan je vernieuwingen van bepaalde delen op een website  opvolgen.  Bij webcatalogi van bibliotheken die RSS en OpenURL ondersteunen kan je diep linken naar een zoekvraag en zo de nieuwe materialen uit je eigen interessegebied(en) opvolgen.

NCIP

NCIP, of Circulation Interchange Protocol is een door NISO erkende standaard die de communicatie van uitleentransacties tussen verschillende systemen en interfaces standaardiseert.  De standaard is ook bekend onder de naam Z 39.83:2002.
Een voorloper van NCIP is het SIP2-protocol.

SIP2

SIP2 staat voor Standard Interchange Protocol, versie 2 en is een communicatieprotocol dat ontwikkeld werd door de firma 3M. In het communicatieprotocol is vastgelegd hoe verschillende softwaresystemen met elkaar communiceren over uitleentransacties. Zo kunnen zelfuitleenautomaten bijvoorbeeld communiceren met de geïntegreerde bibliotheeksoftware. Het protocol is uitgegroeid tot een industriestandaard waardoor het ook door andere systeemleveranciers gebruikt wordt. Het recenter ontwikkelde protocol NCIP van NISO kan de SIP2-standaard vervangen als alle systemen de nieuwere standaard ondersteunen.